Türkiye'nin KVKK (Kişisel Verilerin Korunması Kanunu) düzenlemesi, TC Kimlik No gibi hassas kimlik verilerinin korunmasını gerektirir. Birçok sistemde yaygın uygulama, TC Kimlik No'yu veritabanında düz metin olarak değil, sadece karşılaştırma veya indeksleme amacıyla kullanılacaksa hash'i alınmış haliyle saklamaktır — bu sayede veritabanı sızsa bile orijinal numara doğrudan ifşa olmaz.
Tüm hash fonksiyonlarının ortak noktası nedir
Anahtar özellik determinizmdir: aynı girdi verisi her zaman aynı hash'i üretir. İkinci özellik çığ etkisidir: girdideki tek bir bitin değişmesi sonucu tamamen değiştirir, bu yüzden hash'ten iki kaynak dosyanın ne kadar benzer olduğunu anlamak mümkün değildir.
MD5 ve SHA-1 neden güvensiz kabul edilir
Her iki algoritma için de aynı hash'e sahip iki farklı veri kümesi oluşturmanın pratik yolları bulunmuştur — buna çakışma (collision) denir. Bu, kriptografik güvenilirliğin önemli olduğu yerlerde onları uygunsuz hale getirir, ancak sadece hızlı bir bütünlük kontrolü gereken yerlerde hâlâ kullanılırlar.
SHA-256 ve SHA-2 ailesi
SHA-256, 256 bitlik bir hash üretir ve bugüne kadar bilinen pratik bir çakışması yoktur. Geri döndürülemez olması sayesinde, bir kimlik numarasını veritabanına kaydetmeden önce takma ad (pseudonym) haline getirmek için en yaygın tercih edilen algoritmadır.
Bu neden gereklidir
- Yayınlanan bir hash ile karşılaştırarak indirilen dosyaların bütünlüğünü doğrulamak.
- KVKK kapsamında, TC Kimlik No gibi kişisel verileri kaydetmeden önce takma ad haline getirmek.
- Büyük veri miktarları için kısa, benzersiz parmak izleri oluşturmak.
SHA-3 neden SHA-2'nin yerini almadı
SHA-3, SHA-2'de bir gün temel bir zafiyet bulunması ihtimaline karşı ayrı bir NIST yarışmasının kazananı olarak seçildi — bu, tamamen farklı bir iç yapıya (Keccak) dayanan bir "sigorta"dır. SHA-2'ye karşı bugüne kadar pratik bir saldırı bulunmadığından, SHA-256 çoğu sistemde varsayılan standart olarak kalır.